Język jako narzędzie terapii psycholingwistycznej – Dotykanie świata

Społeczna Akademia Nauk, Wydział w Warszawie, Instytut Anglistyki

Projekt dotyczył nauczania języka angielskiego jako języka obcego osób dorosłych z dysfunkcją wzroku ze sprzężeniem słuchowym. Język angielski stanowił narzędzie terapii psycholingwistycznej pt. Dotykanie świata. Bazą rozwoju językowego w tej terapii było zbalansowanie, wyciszenie emocji – afektów negatywnych – i wzrost natężenia afektów pozytywnych, prowadzący do rozwoju poczucia własnej wartości, rozwoju osobistego, poprzez przełamanie izolacji psychicznej i społecznej osób dysfunkcyjnych wzrokowo.

Terapia obejmowała dwie domeny: językową, której rdzeniem była tzw. doładowana metoda bezpośrednia – Re-charged Direct Method (na podbudowie teoretycznej następujących metod: bezpośredniej, audiolingualnej, TPR), łącząca techniki: oddechu kontrolowanego, czytania równoległego i dicto-słuchania z blokami: piasku (nauka leksyki) i wody (nauka gramatyki), oraz drugą domenę – mentalną. Blokami głównymi w obszarze mentalnym były: metoda bioemanacji (BSM) i kinestezja edukacyjna, a także wykorzystanie platform z piaskiem, który był podwójnym medium. Kluczowym aspektem terapii jest wykorzystanie technik multisensorycznych, w których elementem prymarnym jest doznanie haptyczne: budowa struktury zdania w postaci piłki ping-pongowej, sznurka o różnej fakturze i grubości, patyczków magnetycznych, knotyczków.

Projekt przeprowadzono w latach 2004-2006 w Polskim Związku Niewidomych, w Oddziale w Białymstoku, w grupie 23 osób o różnych dysfunkcjach wzroku sprzężonych z niedosłuchem, o umiejętnościach językowych na poziomie podstawowym.

Wypracowane w projekcie techniki multisensoryczne wykorzystywane są w pracy ze studentami na zajęciach z metodyki nauczania języka angielskiego, psychopedagogiki, interakcji klasowej i projektowania zadań w nauce języka angielskiego oraz przy nauczaniu języka angielskiego uczniów (niedysfunkcyjnych wzrokowo) w szkole średniej.